Managers praten alleen maar over zichzelf in blogs


baas“Edwin ik heb ook een blog geschreven, wil je daar eens naar kijken?” Het viel me tijdens de workshop al op, dat de man die mij introduceerde zelf ook erg goed op aan het letten was. Uniek, want de meeste managers vinden niet dat bloggen hun taak is, terwijl hun stem zo enorm belangrijk is. Ik vertel altijd wel tijdens de workshop dat de lezer in een blog centraal moet staan, en dat je jezelf en je levenservaringen ‘instrumenteel’ moet gebruiken. Dat je niet in de valkuil moet trappen om alleen maar over jezelf te praten, waardoor een blog dus een praatpodium voor jou wordt in plaats van een denkpodium voor de lezer. Maar toen ik het schrijfsel van de manager aan het lezen was viel het me meteen op: deze man praat alleen maar over zichzelf en wat hij de afgelopen week heeft meegemaakt. En toen ik aan het eind kwam viel bij mij het kwartje pas: juist de leiders mogen als enige wél over zichzelf praten.

Ik behandel in dit artikel één van de items uit mijn Workshop Zakelijk Bloggen

Waarom bloggen mensen zo graag over zichzelf?

Als enige dan, want bij alle andere zakelijke blogs moet je juist niet teveel over jezelf praten. Het valt me namelijk bij bijna alle eerstgeboren blogs op die ik voor ogen krijg: ze zijn redelijk narcistisch ingestoken. En daar zijn twee redenen voor:

  • Historie: de eerste weblogs waren ook registraties van levensgebeurtenissen, en niet-zakelijke blogs zijn dat nog steeds. Sterker nog: de naam is gebaseerd op de logboeken van schepen, waarin chronologisch werd bijgehouden wat er binnen en buiten het schip allemaal gebeurde. En zelfs dat was oorspronkelijk niet de functie van het logboek: in de eerste exemplaren stonden alleen metingen van het ‘log’, een instrument dat de snelheid van het schip bepaalde. Belangrijk voor de positiebepaling, en om die reden functioneel. Later begonnen schippers erbij te schrijven wat ze allemaal meemaakten, natuurlijk functioneel maar ook omdat ze beseften dat hun ‘levensgebeurtenissen’ in dit logboek voor eeuwig bewaard zouden blijven, waardoor ook hun stempel op de mensheid nooit meer zou verdwijnen. Een vroeg stukje narcisme dus.
  • De tweede reden voor de ‘ego-valkuil’ (ik trap er nog regelmatig in, getuige deze zin ook) is een stukje narcisme. Bij vrijwel iedereen begint vroeg of laat een bepaalde geldingsdrang, de behoefte om een blijvende indruk op ons aardse bestaan achter te laten. En dat is maar goed ook, het levert veel motivatie op om mooie dingen te maken (denk aan alle kunst), waaronder mooie blogs. En toch moet je bij het kritisch doorlezen van je blog altijd kijken of je het niet teveel over jezelf hebt gehad. Want los van het feit dat narcisme in veel culturen -waaronder de Nederlandse- niet echt gewaardeerd wordt, moet een effectieve blog vooral een functie voor de lezer hebben. Ik leg het uit.

Geen leider? Schrijf niet over jezelf

“The skill of writing is to create a context in which other people can think.” Een hele treffende uitspraak van Edwin Schlossberg (ik ken de man niet) die aangeeft dat elke goede schrijver beseft dat zijn of haar schrijfsel een functie voor anderen heeft. Dat je in je artikelen of blogs over jezelf mag praten is mooi meegenomen, maar -voor de niet-leider- puur instrumenteel: het moet helpen bij het maken van die context die mensen aan het denken zet. Je blog moet een les voor anderen bevatten, en dat mag best een les zijn die je zelf geleerd hebt. Sterker nog: een les van jezelf kun je veel concreter en poëtischer beschrijven dan die van een ander, en als de lezer je kent en vertrouwt (een effect van veel bloggen) dan zal de les ook beter beklijven. Een mooi voorbeeld is de les uit deze blog: dat leiders als enige wel narcistisch mogen schrijven. Maar waarom eigenlijk?

Apen: Waarom is het leven van de leider wel interessant?

Slechts weinig CEO’s van grote bedrijven delen online hun kennis en persoonlijkheid, wat enorm jammer is. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat een blog van een manager veel meer invloed op het imago van bedrijven heeft dan een blog van een gemiddelde medewerker. Zeker in deze transparante tijden, waarin het steeds verdachter wordt als bedrijven niet open zijn (dr. Phil zegt “those who hide nothing have nothing to hide”), wordt een open boek van een manager door de markt met open armen ontvangen.
Maar ook om interne redenen zijn managers-blogs van grote waarde. Toen ik bij een workshop Inbound Marketing laatst aan een medewerker vroeg waarom hij zijn kennis niet deelde, gaf hij als antwoord “Mijn baas vindt dat vast niet goed als ik dat onder werktijd doe.” De baas zat echter naast hem en reageerde verbaasd “Waarom zou ik het niet goed vinden als jij onder werktijd een blog schrijft?” Typisch. Vooral in grote bedrijven zie je angsten voor de managers die nog van vroeger stammen maar nooit verdwenen zijn, mooi uitgebeeld in The Monkey Experiment (zie deze video). En ook bij dit bedrijf dus: volgens de baas mochten medewerkers best hun kennis onder werktijd delen, natuurlijk wel vooral zakelijk, want daardoor als magneet voor klanten.
Een manager die blogt heeft dus veel impact op het imago richting de markt, en het haalt de deel-angst weg bij de medewerker. En een mooie bonus: zowel markt als medewerkers weten na het lezen wat er allemaal op managersniveau gebeurt, de manager vertelt het. En dus mag een manager best, net als de schippers vroeger, vertellen wat ze in hun week allemaal hebben meegemaakt.

In een logboek van een schip werd altijd veel genoteerd wat niet relevant was, zo lees ik op Wikipedia. De reden is dat je vooraf niet goed in kunt schatten wat achteraf, als het logboek werd geraadpleegd, belangrijk was. Tijdens het lezen van blogs van leiders vraag ik me ook vaak af wat de relevantie van bepaalde gebeurtenissen is. Maar daar moet ik mee ophouden: veel van wat een leider meemaakt is altijd wel voor iemand interessant, en meestal zelfs voor een flink aantal mensen. Dus als enige van alle medewerkers heeft de leider het recht om te vertellen wat hij of zij heeft meegemaakt. Daar moet ik me toch maar eens bij neerleggen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s