Mijn blog op Marketingfacts: Stop vandaag met social media marketing

“Oh dus jullie gebruiken Facebook zoals het bedoeld is?” De cateraar bij ons bedrijf wilde onze Facebook-pagina gebruiken voor wat promotie, dat moest hij vragen van de marketingcollega’s op het hoofdkantoor. Ik legde hem uit dat we op onze pagina geen reclame voor derden maken, maar dat ze dat ook niet moeten willen: “People don’t want to be advertised to on social media.” Ik legde hem uit dat we vooral ‘human interest’ posts plaatsen: authentieke verhalen uit of over MCB, bijvoorbeeld foto’s die de chauffeurs vol trots van hun vrachtauto hebben gemaakt, dat soort dingen. “Dus als jullie directeur hier zijn eigen hamburger staat te bakken dan zet je die foto wel op Facebook?” Ik vond het eigenlijk wel een treffend voorbeeld, maar het is me al vaker opgevallen: de niet-marketeers begrijpen sneller en beter hoe het moet tegenwoordig, marketeers zien zichzelf vooral als adverteerders en willen dus ook overal advertenties op plakken. Gerrit Heijkoop verwoordde het onlangs mooi in een video: “Social media is NOT  a marketing tool”. Hij pleit ervoor om social media weg te halen bij de marketingafdeling, omdat ze daar de waarde ervan niet goed in kunnen schatten. En dat vind ik ook. Deze blog is dus ook niet voor marketeers, maar voor hun collega’s. Als je marketeer bent dan mag je niet verder lezen. Serieus!

Klik hier om verder te lezen bij Marketinfacts (alleen niet-marketeers!). Hij staat ook op Marketingtribune

facebook like

Mijn blog op Marketingfacts over lachwekkende social media advertenties

Ik heb een nieuwe hobby, inhakken op social media advertenties. Nou ja alleen die van LinkedIn dan. Maar daar kan het ook, want bij de advertenties van LinkedIn kun je gelukkig comments plaatsen, bij die van Facebook is dat vakje vaak weggewerkt. En die advertenties van LinkedIn vragen er ook een beetje om, daar zie je mooi dat de merken die het totaal niet begrijpen de meeste bagger over zich heen krijgen: “Waarom heet het sponsoring als het gewoon ordinair reclame is? Annoying…….” Ik schaam me trouwens ook helemaal niet voor mijn hobby, want zoals ik het zie betaal ik er ook gewoon voor. Ik heb een Premium-account van LinkedIn en tot mijn verbazing krijg ik dan toch gewoon reclame te zien, vrij uniek in internetland. Maar ik besef nu dat LinkedIn me een plezier doet hiermee. Want social media advertenties zijn eigenlijk gewoon een nieuwe vorm van humor.

Klik hier om bij Marketingfacts verder te lezen

social media advertenties

Intention Economy: stop maar met die privacy-discussie. En database marketing.

Toen een journalist de directeur van softwarebedrijf Sun vroeg hoe het zat met de privacy van een nieuw softwareproduct, antwoordde hij ‘you have zero privacy anyway, get over it’. Het gevecht tegen de transparantie begint inderdaad steeds meer te lijken op het gevecht van Don Quichotte tegen de windmolens, maar er is goed nieuws. Eh nieuws. Er is namelijk een ontwikkeling die de hele privacy-discussie helemaal overbodig maakt. En het hele verdienmodel van Google. En een hele tak binnen de marketing. Maar eerst iets over Doc Searls.

Laat je wensen los!
Doc Searls is werkzaam bij de Harvard University, en is bezig met het schrijven van een boek over de ‘Intention Economy’, dat in mei uitkomt. Hij heeft al een tipje van de sluier opgelicht in een klein artikeltje in de Harvard Business Review (klik hier, omlaag scrollen), waarin hij betoogt dat de klant in de relatie met de leverancier steeds vaker het stuur overneemt, ook op het gebied van klantgegevens. In het artikel met de treffende naam ‘Stop collecting customer data’, geeft hij aan dat veel efficiënter is als het beheer over klantgegevens bij de klant zelf ligt, en de leverancier dus beter maar op kan houden met het verzamelen van klantdata. Niet alleen om juridische redenen (de toenemende druk van privacy-beschermers), maar ook in het belang van de leveranciers zelf! In de ‘intention economy’ hoeven klanten namelijk niet meer (web)winkels af te struinen om hun behoeften te bevredigen, ze laten hun wensen gewoon ‘los’. Ze bepalen zelf wat ze over zichzelf vrijgeven, wat betekent dat bedrijven niet langer bezig hoeven te zijn met het verzamelen van allerlei privacy-gevoelige informatie over hun klanten, teneinde ze de juiste aanbieding te kunnen doen. Doc noemt dat “tracking customers like animals”.

Praten over een niet-boek
Toen ik onlangs dit op LinkedIn vertelde aan een Italiaan die net een manier had gevonden hoe je je klanten op social media op kunt sporen en volgen, ontstond er (natuurlijk) een uitgebreide maar interessante discussie. Uiteindelijk stelde ik voor om Doc Searls, de schrijver van het boek, uit te nodigen om aan de discussie mee te doen, onder het motto ‘hij zal het toch op zijn minst interessant moeten vinden dat er al discussies zijn over een boek dat hij nog niet af heeft’. Doc haakte inderdaad aan bij de discussie, en legt uit (klik hier) dat in de ‘Intention Economy’ “we can signal our actual intentions, rather than waiting for sellers and their helpers (e.g. Google and Facebook) to guess what we want and aim “personalized” offers at us”.

We kunnen dus stoppen met het verzamelen van klantdata. Enerzijds verdwijnt daarmee ook het privacy-probleem, anderzijds wordt ook onze ‘marketing’ (of wat daar dan nog van over is) veel efficiënter. Want is het niet raar hoe trots we zijn als we bij Google Adwords een klikratio van 2% hebben?

Doc corrigeerde nog wel iets: “One small correction: I’m not a doctor. “Doc” is the fossil remnant of a radio persona I had back in the ’70s.”. Ach ik had het kunnen weten als ik zijn doopceel had gelicht, het stond vast wel ergens op het internet.

Dit is de basis van hoofdstuk 14 van het boek ‘REAL Inbound Marketing’ (klik hier, Nederlandstalig).