Mijn blog op Marketingfacts over vuurwater in jouw marketing

Volgens mij had ik haar beledigd. Toen Jimao vroeg ‘what kind of port’ ik lustte mompelde ik iets van ‘eh, the standard kind?’ Het was mijn eerste dag in Porto en ik was me nog niet bewust van de rijkheid aan soorten en smaken port, en de verhalen die erbij hoorden. Maar dat werd later wel anders.
Jimao was eigenaresse van het beste restaurant (volgens Tripadvisor) van Porto, en aan het eind van de avond begrepen we ook waarom. Bij alles wat ons werd voorgeschoteld vertelde ze hele verhalen over de oorsprong van de gerechten en dranken. Verhalen vol vuur. Toen we vroegen hoe ze die verhalen zo goed kende zei ze “I always visit my suppliers, to listen to them.” Ik besefte op dat moment dat ze het vuur van anderen over aan het brengen was, vol passie. Zo indrukwekkend dat het ons niet meer uitmaakte hoe duur het ging worden. De gerechten waren immers heerlijk, mede vanwege de verhalen die ze vertelde. Ik besefte op dat moment ook hoe belangrijk dat ‘overdragen van vuur’ in de marketing is, van écht vuur. En toen ik me in port ging verdiepen besefte ik dat deze wijnsoort aan de basis van de hedendaagse marketing heeft gestaan. Eerst iets over port dus.

Klik hier om bij Marketingfacts verder te lezen

branding

Mijn blog op Marketingfacts over merken op podia

“Verwacht niet teveel van ons toneelstuk pap, het is geen Joop van den Ende hè.” Goed idee om de verwachtingen van je vader omlaag te schroeven, dan valt het alleen maar mee. Maar ook met hogere verwachtingen had ik het volgens mij een bijzonder toneelstuk gevonden, want de opzet was -voor mij- heel verrassend. Zit je normaliter als publiek naar een groepje mensen op het podium te kijken (waarvan alleen je kinderen echt opvallen), nu was het publiek actief onderdeel van het stuk. We moesten zelfs een -door acteurs bemand- metaaldetectorpoortje door omdat het toneelstuk ging over een moord. En toen ik daar voor dat poortje stond kwam bij mij opeens een antwoord op. Het antwoord op een marketingvraag waar ik al een tijdje mee worstel, namelijk over het probleem van de eenheidsworst van de merken in een markt. De toekomst zal dit probleem zelf oplossen, als merken zich gaan mengen in het publiek. Ik geef een voorbeeld.

Klik hier om op Marketingfacts verder te lezen

Positionering

Mijn blog op Marketingfacts over Authenticiteit en beren

“Ik wil je iets verklappen Edwin: wat niemand weet is dat ik ook regisseur ben van professionele videoproducties.” Ik was op bezoek bij storytelling-goeroe Debbie Bernasco en het viel me inderdaad op dat het geen camera van de Action is die ze aan het installeren was. Maar wat me vooral opviel was de zin erna: “En weet je, het verandert wel. Ik hoorde mezelf onlangs tegen iemand zeggen ‘Wat we eigenlijk echt willen zien is toch de authentieke mens’, niet? Video moet er niet te gelikt uitzien, terwijl dat er tijdens mijn opleiding juist in werd gehamerd.” Gelikt. Dat woord was voor mij de trigger. Ik had het voornemen een blog te gaan schrijven over likken (jawel), maar twijfelde nog. Debbie trok me over de streep, want ik zit er zelf de laatste tijd enorm mee te worstelen: als ‘gelikt’ niet meer is wat mensen willen zien, dan zijn er enorm veel likkende marketinglui die van ambacht zullen moeten veranderen. Wat ik met dat likken bedoel? Ik leg het even uit.

Klik hier om verder te lezen

SmokeyBear1

Mijn blog op Marketingfacts over het échte verhaal van Bertolli

Giulio had het vrij snel door, toen hij met bezems en blikjes olijfolie op de rug van een muilezel door Brazilië voer: van de bezems moest hij het niet hebben. Aanvankelijk gaf hij de blikjes olie nog gratis bij aankoop van een bezem, maar binnen een half jaar liet hij de bezems voor wat ze waren en ging volledig over op de verkoop van olijfolie. Op zich niet vreemd: zijn Toscaanse vader Francesco Bertolli was ook al een man met een neus voor zaken. Hij stuurde niet voor niks zijn kinderen de hele wereld rond om de naam Bertolli beroemd te maken. Bertolli, inderdaad: het A-merk waarvan veel mensen denken dat het compleet verzonnen is door de afdeling ‘Authenticiteit’ van een reclamebureau. Maar ik moet iedereen teleurstellen (of juist niet): de Bertolli’s hebben echt bestaan en hebben echt een verhaal te vertellen. Maar wel een onverwacht verhaal, marketingtechnisch dan. Dit is dan ook niet het zoveelste artikel dat de authenticiteit van het Unilever-merk Bertolli aanvalt. Nou ja eventjes dan.

Klik hier om op Marketingfacts verder te lezen

1890

Mijn blog op Marketingfacts over het échte verhaal van Dove

“Uit Den Dolder bereiken ons telkens berichten, hoezeer men het daar betreurt, dat de UNILEVER N.V. sinds 1932 het begraven aan Den Dolder verboden heeft”. Diederika Pleines mag nooit meer in Nederland komen, maar nadat haar man Christoph was overleden besloot ze zijn laatste missie voort te zetten: het behoud vanuit hun ballingsoord van de begraafplaats van Den Dolder. Ze wist dat deze plek voor hem bijzonder was: hij had hem speciaal op laten richten toen het tweejarig dochtertje van één van de arbeiders van zijn zeepfabriek “De Duif” in 1902 overleed, en niet veel later ook de moeder. Christoph Pleines was een bijzonder man, zo zal ik straks laten zien. Ik was dan ook teleurgesteld toen ik zijn familiegraf onlangs bezocht en ontdekte dat juist hij er niet lag, terwijl hij er wel zijn 16-jarige eerstgeboren zoon heeft moeten achterlaten; pas later begreep ik dat hij niet meer in Nederland mocht komen. Ik was in de buurt en het leek me wel interessant om eens te kijken naar de ‘man achter Dove’. En ik vind het prachtig om te ‘merken’ hoe we in deze tijden weer de waarden terug zien komen die mensen als Christoph Pleines honderd jaar terug al hadden ingevoerd.

Klik hier om verder te lezen op Marketingfacts

Christoph_Pleines_604_292_90_c1_smart_scale[1]

Mijn blog op Marketingfacts over het échte verhaal achter merken

“Hallo Edwin, ik werkte bij een klant van jullie en ik ben gisteren ontslagen, en nu wil ik eigenlijk het geschiedenisboek van MCB eens lezen, zou je dat willen toesturen? Nu heb ik de tijd immers.” Ik moest even denken maar reageerde vrij snel “Eh natuurlijk, geen probleem ik zorg dat je het krijgt.” Maar eigenlijk was ik gewoon verward: je bent net ontslagen, waarom zou je uitgerekend nú opeens willen weten waar onze wortels liggen? Maar toen moest ik denken aan kleine Edwin, die ook altijd de wortels, ‘bronnen zoeken,’ als drive heeft gehad. En nog steeds merkte ik, toen ik ‘het échte verhaal achter Manutan’ schreef. En blijkbaar is dat ‘bronnen van merken zoeken’ niet alleen voor mij interessant, maar voor meer mensen. En dat opent de weg voor ‘rootsbranding’, een woord dat ik eh zelf verzonnen heb.

Klik hier om verder te lezen bij Marketingfacts

black-amp-white-book-girl-hair-favim-com-242694-1

Mijn blog op Bouwkennis: vergeet alles wat je geleerd hebt

“Ik was verbaasd. De cameraman liep de marketingdirecteur van het bedrijf zo voorbij, hij interviewde liever de vakman, want die vertelde zijn verhaal wel met passie. En hij had gelijk”. Marco van Davenhorst vertelde me hoe Deli XL de B2B Marketing Award had gewonnen en ik was onder de indruk. Marco gaat voor hun platform Foodreporter.nl ‘verhalen halen’ bij mensen die met ‘food’ werken en dat doet hij met de camera. Hij heeft van zijn cameraman geleerd dat hij juist de mensen die een mediatraining hebben gehad moet vermijden. Want die praten niet met passie, die ratelen wat ‘corporate speak’ af zoals ze dat geleerd hebben. Zo heet dat. Alhoewel het me op verschillende manieren aan ‘newspeak’ doet denken. Maar dan moeten we terug naar 1984. Oh nee 1948.

Klik hier om verder te lezen op Bouwkennisblog. En als je denkt dat ik je kan helpen bij je marketing kun je me mailen op edwin@vlems.nl

teacher