Mijn blog op Bouwkennis: Ben jij de volgende OAD?

“De werknemers zagen het al heel lang aankomen. Door de digitalisering is de vraag naar ons product zo drastisch afgenomen, dat iedereen wist dat het hier op een gegeven moment einde oefening was. Verbaasd zijn we dus niet, maar het blijft natuurlijk wel heel vervelend voor de mensen die er nog werken.” Nee dit gaat niet over OAD, maar over een bedrijf slechts 40 kilometer verderop en maar liefst 5 jaar terug in de tijd: Polaroid in Enschede. De ‘man aan de poort’ die werd geïnterviewd wist precies wat de oorzaken waren van het faillissement maar ‘het management’ verwijtte banken en de economie. Net als nu bij OAD, waar je dezelfde geluiden hoort die je in de bouw de afgelopen jaren ook vaak hoorde. Terwijl het vrij eenvoudig is om te voorkomen dat je de OAD van de bouw wordt. En dat dankzij een spinnetje van 12 jaar oud.

Klik hier om verder te lezen. Deze blog vormt de basis van hoofdstuk 4 van mijn nog te schrijven boek ‘Embrace every change’. En als je denkt dat ik je kan helpen bij je marketing kun je me mailen op edwin@vlems.nl

Voor degenen die willen horen hoe ons marktnieuwssysteem werkt: op 9 oktober geef ik bij Social Media Club Den Bosch (SMC073) een uitgebreide presentatie hierover. De bijeenkomst is gratis, klik hier voor meer informatie.

4669580487_8a3d7a9b9d_z

Mijn blog op Marketingfacts over Retailmarketing: red de winkel NIET

De winkeliers in Engeland zijn bang. Bang voor e-commerce. En om die reden stellen ze voor om ‘internetbelasting’ te gaan heffen op webwinkels, omdat die ‘geen stenen winkel’ hebben. Serieus. Dus omdat webshops in staat zijn hetzelfde te doen met lagere kosten, moeten ze maar belast worden. Absurd. Eigenlijk is het belasting op verandering, zoals het voorstel in Nederland van enkele jaren terug om nieuws op internet maar te belasten en het geld door te sluizen naar de traditionele media. Waarom hebben winkeliers, maar eigenlijk mensen in het algemeen, zo’n moeite met verandering dat ze er belasting op willen heffen? Waarom wordt een boek met de titel ‘Red de winkel’ zo bejubeld? Toen er nog geen wekkerradio’s waren, waren er mensen die ‘s-morgens op je deur klopten, hadden we die ook moeten redden? Of de beulen? Onzin. We zijn bang, bang voor lege winkelstraten. Voor apocalyptische uitzichten in winkelcentra. Terwijl er juist in Engeland iemand bezig is om een hele mooie toekomst te bouwen voor de stadscentra. En diezelfde persoon leert ons meteen iets over het ontstaan van markten en marketing.

Klik hier om verder te lezen op Marketingfacts. 

800x442_2939_2573

Mijn blog op Marketingfacts: Leve de contentjournalist

Het contrast is opvallend. Aan de ene kant zie en hoor je droevige verhalen over de ondergang van de journalistiek, aan de andere kant merk ik -ook bij ons bedrijf- dat voor goede contentmarketing de houding van een journalist onmisbaar is. Nee: een objectieve journalist, geen ‘PR-medewerker’ die de het bedrijfsbeleid blind en zonder gevoel moet verdedigen. Terwijl de journalisten zich dus geestelijk voorbereiden op een toekomst waarin ze niet langer nodig zijn, of waarin ze hun ziel moeten verkopen om de propaganda voor bedrijven te ‘mogen’ doen, is hun objectieve aanpak in een steeds transparantere wereld méér nodig dan ooit. Oftewel: zodra de kist van de oude journalist in de crypte wordt afgedaald, kan de nieuwe journalist de content-troon bestijgen: “Le journaliste est mort, vive le journaliste”. Een variant op de spreuk die wordt uitgesproken bij het wisselen van de koning, en wie goed kijkt zal zien dat de nieuwe koning best wel veel op de oude lijkt.

Klik hier om verder te lezen op Marketingfacts. Deze blog vormt de basis van het vierde hoofdstuk van mijn nog te schrijven boek ‘Embrace every change’. En als je denkt dat ik je kan helpen bij je marketing kun je me mailen op edwin@vlems.nl

Autosave-File vom d-lab2/3 der AgfaPhoto GmbH

Mijn blog op Marketingfacts: Pas op voor de ‘generatiemedia’

We kunnen er als webgeneratie hartelijk om lachen, die teloorgang van de kranten. Wat waren ze blind die journalisten, toen in de jaren 90 het internet opkwam en de oplagen begonnen te dalen. Onlangs werd in de documentaire ‘Iedereen journalist’ op televisie (dat second screen achter je mobiel) nog eens zichtbaar gemaakt hoe dit zinkend schip er van dichtbij uitziet. Kostelijk, als kikkers die zich al decennia langzaam laten doodkoken. Dat overkomt ons niet. Toch?
Maar wacht eens even: volgens mij zitten wij webgoeroes nu ook in een pannetje dat langzaam steeds harder kookt: het pannetje van ‘onze website’. Het valt me heel erg op, die berichten over het optimaliseren van “uw homepage” en “je websitelogica”. Zeker nu een steeds groter deel van het webverkeer via de smartphone gaat is het eigenlijk best vreemd. Want ga eens na: hoe vaak typ jij op je mobiel nog een URL (http://) in? Hoe vaak zie je nog een homepage op je mobiel? Meestal klik je op een link die iemand je stuurt, of typ je een zoekwoord in. En zelfs je favorieten zijn meestal ‘deeplinks’ naar specifieke pagina’s. Stoten wij van de ‘webgeneratie’ ons nu niet tegen dezelfde steen als die mensen van de ‘papiergeneratie’? Was de website wellicht een laatste poging om iets te bouwen waar je je anoniem achter kon verschuilen? Dan heb ik nieuws: verschuilen kan niet meer, of is in elk geval niet slim volgens Google-CEO Eric Schmidt: “The true cost of remaining anonymous might be irrelevance”. Maar dat later, eerst iets over foute schoentjes.

Klik hier om het artikel te lezen. Het is de basis van hoofdstuk 2 in mijn nog te schrijven boek ‘Embrace every change’. En als je denkt dat ik je kan helpen bij je marketing kun je me mailen op edwin@vlems.nl

womens_shoes_1935