Intention Economy: stop maar met die privacy-discussie. En database marketing.


Toen een journalist de directeur van softwarebedrijf Sun vroeg hoe het zat met de privacy van een nieuw softwareproduct, antwoordde hij ‘you have zero privacy anyway, get over it’. Het gevecht tegen de transparantie begint inderdaad steeds meer te lijken op het gevecht van Don Quichotte tegen de windmolens, maar er is goed nieuws. Eh nieuws. Er is namelijk een ontwikkeling die de hele privacy-discussie helemaal overbodig maakt. En het hele verdienmodel van Google. En een hele tak binnen de marketing. Maar eerst iets over Doc Searls.

Laat je wensen los!
Doc Searls is werkzaam bij de Harvard University, en is bezig met het schrijven van een boek over de ‘Intention Economy’, dat in mei uitkomt. Hij heeft al een tipje van de sluier opgelicht in een klein artikeltje in de Harvard Business Review (klik hier, omlaag scrollen), waarin hij betoogt dat de klant in de relatie met de leverancier steeds vaker het stuur overneemt, ook op het gebied van klantgegevens. In het artikel met de treffende naam ‘Stop collecting customer data’, geeft hij aan dat veel efficiënter is als het beheer over klantgegevens bij de klant zelf ligt, en de leverancier dus beter maar op kan houden met het verzamelen van klantdata. Niet alleen om juridische redenen (de toenemende druk van privacy-beschermers), maar ook in het belang van de leveranciers zelf! In de ‘intention economy’ hoeven klanten namelijk niet meer (web)winkels af te struinen om hun behoeften te bevredigen, ze laten hun wensen gewoon ‘los’. Ze bepalen zelf wat ze over zichzelf vrijgeven, wat betekent dat bedrijven niet langer bezig hoeven te zijn met het verzamelen van allerlei privacy-gevoelige informatie over hun klanten, teneinde ze de juiste aanbieding te kunnen doen. Doc noemt dat “tracking customers like animals”.

Praten over een niet-boek
Toen ik onlangs dit op LinkedIn vertelde aan een Italiaan die net een manier had gevonden hoe je je klanten op social media op kunt sporen en volgen, ontstond er (natuurlijk) een uitgebreide maar interessante discussie. Uiteindelijk stelde ik voor om Doc Searls, de schrijver van het boek, uit te nodigen om aan de discussie mee te doen, onder het motto ‘hij zal het toch op zijn minst interessant moeten vinden dat er al discussies zijn over een boek dat hij nog niet af heeft’. Doc haakte inderdaad aan bij de discussie, en legt uit (klik hier) dat in de ‘Intention Economy’ “we can signal our actual intentions, rather than waiting for sellers and their helpers (e.g. Google and Facebook) to guess what we want and aim “personalized” offers at us”.

We kunnen dus stoppen met het verzamelen van klantdata. Enerzijds verdwijnt daarmee ook het privacy-probleem, anderzijds wordt ook onze ‘marketing’ (of wat daar dan nog van over is) veel efficiënter. Want is het niet raar hoe trots we zijn als we bij Google Adwords een klikratio van 2% hebben?

Doc corrigeerde nog wel iets: “One small correction: I’m not a doctor. “Doc” is the fossil remnant of a radio persona I had back in the ’70s.”. Ach ik had het kunnen weten als ik zijn doopceel had gelicht, het stond vast wel ergens op het internet.

Dit is de basis van hoofdstuk 14 van het boek ‘REAL Inbound Marketing’ (klik hier, Nederlandstalig). 

15 thoughts on “Intention Economy: stop maar met die privacy-discussie. En database marketing.

  1. Goed en helder blog, ik kan niet wachten om mij te verdiepen in Doc’s boek. Edwin ik heb een vraag aan jou. Wat doe jij momenteel om aan klanten te komen en wat vind jij raadzaam?

    • Had je de link in de blog gelezen?
      http://blog.personal.com/2012/01/hbr-names-data-ownership-an-%E2%80%98audacious-idea%E2%80%99-for-2012/

      Het is echt wennen, de macht schuift volledig naar de klant. Dat wij marketeers daar moeilijk mee om kunnen gaan blijkt wel uit het feit dat als we ze niet ‘opjagen’ met onze boodschappen maar netjes wachten tot ze ons vinden, we toch de drang hebben om hun gegevens te vragen als ze bijvoorbeeld een whitepaper downloaden. Binnen 5 minuten hebben we ze gebeld…

      We zullen echt de handjes op de rug moeten binden en wachten tot de klanten hebben aangegeven wat ze willen, waarna wij als bedrijven erop reageren. We moeten van jagers veranderen in boeren. Het zal allemaal niet zo’n storm lopen (ook de consument verandert traag), maar het kan geen kwaad om al aan het idee te wennen.

      • Ik had de link nog niet bekeken. Nu wel. Razend interessant! Denk je dat de nieuwe cookiewetgeving deze trend ook een duwtje in de rug geeft?
        Toch blijft mijn vraag hoe wij als consumenten aan bedrijven laten zien wat we willen. Zie je het als een soort Facebook profiel wat je volledig zelf opstelt en waarbij je kan regelen welk bedrijf/website toegang heeft tot welke gegevens?
        Ik ben heel benieuwd naar het boek hierover, heb je een link om die te bestellen? Ik lees het blog op mobiel dus door te tekst scrollen als ik reageer is wat lastig en traag.

  2. Interessante benadering van marketing in de toekomst, al ben ik nog niet helemaal overtuigd van de voordelen. Het laten beheren van persoonsgegevens door de klanten zelf, is dat niet hetzelfde als tracking? Je weet immers hetzelfde, alleen verkrijg je de informatie van de klant zelf ipv tracking. Waarom vindt je dat tracking steeds zinlozer wordt?

    • Het verschil zit erin wie achter de knoppen zit: in de ‘Intention Economy’ zit de consument achter de knoppen en toont zijn/haar gegevens aan een potentiële leverancier, terwijl bij ‘tracking’ het doel van een leverancier is om de gegevens van potentiële klanten te achterhalen. Het is het verschil tussen de deur opentrappen en een deur die bewust wordt opengedaan. Maar ik ben het met je eens: het is een compleet andere manier van denken, ook voor mij nog wennen. Je moet het dan ook niet zozeer zien als iets wat ik verzonnen heb, maar ik probeer de boodschap van een boek over te brengen dat je wellicht eens zou moeten lezen… Ik zou in elk geval het artikel uit de Harvard Business Review eens lezen waar hierboven naar gelinkt wordt.

  3. Wow, bedankt voor je snelle reactie! Die had ik inderdaad al gelezen, ben benieuwd naar het boek! Denk je dat deze manier van denken ook gaat werken bij B2B?

    • OK, deze reactie is wat trager, ik moest naar een musical waar mijn dochter in speelt🙂 Wat betreft je vraag: de inkopers van overdag zijn de consumenten van ‘s-avonds, als ze gewend raken aan het ‘omhoog gooien’ van hun privébehoeften zullen ze dat op het werk ook gaan doen vermoed ik. Overigens is het niet zo dat er dan minder geld verdiend wordt, of zoals Doc Searls (de schrijver van het boek) het verwoordt: “The market will have many more dances when customers can take the lead”.

  4. Alleen maar ter aanvulling:

    Ik heb David “Doc” Searls eens ontmoet tijdens een Emerce E-Day in de Rotterdamse Van Nelle fabriek. Ik kende hem toen nog niet, maar hij is één van de schrijvers van het Cluetrain Manifesto; iemand die weet waar hij het over heeft en niet te beroerd is om zijn mening met ons te delen.

    Benieuwd wat jij van zijn boek vindt. Ik ga me eerst eens in jouw boek verdiepen.

  5. Pingback: Mijn blog op Marketingfacts over de privacywetgeving – Edwin Vlems

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s