Mijn blog op Marketingfacts over advertenties op social media

Adverteerders proberen regelmatig de lolbroek uit te hangen op social media, met wisselend succes. Over een paar jaar lachen we echter om alle advertenties op social media, want dan beseffen we dat we een historische fout opnieuw hebben gemaakt: de toekomst achteruit inlopen.

Klik hier om op Marketingfacts verder te lezen

 

Mijn blog op Marketingfacts over Adverteren op LinkedIn

“Ik heb het gehad met Privium!” en “Mijn advies: niet doen”. Twee van de vele reacties op een LinkedIn-advertentie van Privium, een betaalde service van Schiphol om reizigers wat extra ‘voordelen’ te bieden. Zeker grappig als je de titel van de advertentie bekijkt: “Onze leden over de voordelen van Privium.” In de interviews met Privium-leden in de advertentie valt geen onvertogen woord, daar is iedereen blij en gelukkig. Misschien ook geen toeval dan dat onder de advertentie mensen de behoefte hebben om hun persoonlijke ‘voordelen van Privium’ te noteren, zoals “te duur voor te weinig voordeel”. Een vertogen woord dus, ik leg zo uit wat het is. En daarna leg ik uit hoe je met omdenken in staat bent om een marketinginstrument dat ‘de verkeerde kant op dreigt te gaan’ toch kunt ombouwen naar iets heel waardevols.

Klik hier om verder te lezen bij Marketingfacts

linkedin

Mijn blog op Marketingfacts over Native Advertising: marketeer laat los…

“Ja logisch eigenlijk Edwin, als ik koppijn heb zoek ik ook niet op de medische term of op de namen van medicijnen, maar gewoon op koppijn.” Prachtig vind ik dat altijd, als een niet-marketeer voor het eerst hoort wat Content Marketing inhoudt. Want na de ‘aha-erlebnis’ komen ze vaak met een voorbeeld dat treffender is dan ik het zelf had kunnen bedenken. Niet-marketeers maken die switch erg snel valt me op -veel sneller dan marketeers- om de simpele reden dat ze niet de ‘ballast’ van marketeers hebben, de reclame-reflex: ik ben marketeer dus ik adverteer. Of zoals de Romeinen altijd zeiden: Marketus Advertus. Nee natuurlijk zeiden ze dat niet. Maar als je het principe achter ‘native advertising’ bekijkt kom je wel tot die conclusie.

Klik hier om bij Marketingfacts verder te lezen (en hier voor de reactie van Suzanne de Bakker)

images

Mijn blog op Marketingfacts over lachwekkende social media advertenties

Ik heb een nieuwe hobby, inhakken op social media advertenties. Nou ja alleen die van LinkedIn dan. Maar daar kan het ook, want bij de advertenties van LinkedIn kun je gelukkig comments plaatsen, bij die van Facebook is dat vakje vaak weggewerkt. En die advertenties van LinkedIn vragen er ook een beetje om, daar zie je mooi dat de merken die het totaal niet begrijpen de meeste bagger over zich heen krijgen: “Waarom heet het sponsoring als het gewoon ordinair reclame is? Annoying…….” Ik schaam me trouwens ook helemaal niet voor mijn hobby, want zoals ik het zie betaal ik er ook gewoon voor. Ik heb een Premium-account van LinkedIn en tot mijn verbazing krijg ik dan toch gewoon reclame te zien, vrij uniek in internetland. Maar ik besef nu dat LinkedIn me een plezier doet hiermee. Want social media advertenties zijn eigenlijk gewoon een nieuwe vorm van humor.

Klik hier om bij Marketingfacts verder te lezen

social media advertenties

Mijn blog op Marketingfacts over het échte verhaal achter Manutan

“Het eerste wat ik voel is opwinding, het is een genoegen om u allen hier bij Dreda zien. Toen ik met mijn vader begon in een klein kantoor van 9 vierkante meter in Parijs, een zwart-witte catalogus van 24 pagina’s en onze eerste werknemer Mevrouw Potin, had ik dit zelfs in mijn stoutste dromen niet verwacht.” Het is november 2011, en Jean-Pierre Guichard geeft het stokje aan zijn kinderen over, net zoals zijn vader André dat in 1994 deed toen hij als directeur terugtrad. Jean-Pierre doet zijn uitspraak bij Dreda, een soort bedrijfsdorp dat heel bijzonder is, maar daarover straks meer.
Jean-Pierre was nog jong toen zijn vader hem in 1966 vroeg samen met hem in zijn droom te stappen. Een droom met veel risico’s, het gezin Guichard verkocht zelfs haar huis om hem te kunnen financieren. In 1966 bestonden er al postorderbedrijven voor consumenten, maar nog niet voor bedrijven. Vader André had het idee om gereedschappen, in het Frans manutention genoemd, via catalogi te gaan verkopen, en vroeg zijn zoon Jean-Pierre hem daarbij te helpen. En dat deed Jean-Pierre: “Op een weg bezaaid met spannende ontmoetingen met mensen die ik nooit zal vergeten, hebben we samen gebouwd aan een mooie Europese en multiculturele maatschappij. Het bedrijf is klaar om een nieuwe fase aan te pakken, terwijl het trouw blijft aan de waarden die altijd zo belangrijk voor ons zijn geweest: wederzijds respect, verantwoordelijkheid, waardering van de vaardigheden van elk mens. Ik nodig u nu uit om dit te vieren.” Jean-Pierre heeft zichtbaar moeite met het afscheid, maar heeft het ‘volste vertrouwen’ in de daadkracht van zijn kinderen. Brigitte, Pierre Olivier, Herve en Xavier leiden op dit moment het bedrijf Manutan, en houden de menselijkheid in stand die hun vader en grootvader al in het bedrijf stopten vanaf het moment dat ze mevrouw Potin in dienst namen. Dat laatste gok ik, want veel is er niet te vinden over de ‘why’ van Manutan. En toch.

Klik hier om op Marketingfacts verder te lezen

36527_10032395_1379052493_famille-guichard[1]

Mijn interview op Marketingfacts met Tessa van Breugel van Doritos

“Ik heb geen idee eigenlijk van wie ik het heb. Mijn ouders vertelden me altijd wel dat ik het beste moest bereiken wat ik kon, maar voor mijn gevoel is het toch iets wat ik zelf heb ontwikkeld”. Tessa van Breugel is erg enthousiast en zit vol vuur, dat valt me aan het begin van het interview al op. Ze vertelt over haar oorspronkelijke doelen in het leven, en waarom ze daarvan is afgeweken. Ze praat vol passie over ‘haar merk’ Doritos, en over wat ze voor het merk doet. Hoe ze haar boodschap heeft moeten verdedigen, en de focus heeft bewaakt. Ze praat over merkenbureaus en zendtijd kopen en campagnes en acties, maar het grootste succes achter het merk ziet ze zelf niet: haar vuur, dat ze blijkbaar erg goed over kan brengen op anderen. En wat ze ook niet beseft en nu pas leest, is dat haar geschiedenis deels ook een herhaling van de geschiedenis van Doritos is. Tessa presenteert haar verhaal op NIMA-congres The Case 2013 en ik mocht haar daarover een paar vragen stellen.

Klik hier om verder te lezen. 

Mijn blog op Marketingfacts: Een wereld zonder reclame

“Grote ergernis: inmiddels moet ik eerst 3 reclames bekijken voordat ik een programma terug kan kijken via internet! Grrrr !€&#%^*%”. Mijn collega Elke irriteert zich aan reclame en ze is daarin niet de enige, zelfs Zalando heeft blijkbaar bewust besloten om te stoppen met haar irritante reclames. Jeff Bezos van Amazon zei het mooi tegen een aandeelhouder die vroeg waarom hij geen reclame maakt: “Advertising is the price you pay for being unremarkable”. Maar reclame lijkt soms wel een doel op zich, en het kan dus nog wel even duren voordat de wereld weer zonder reclame is. Want ik vraag me af: hoe ziet er die uit? Er was ooit een wereld zonder reclame, vrij van ‘ad vertere’, want dat is het Latijnse woord waar adverteren vandaan komt. En het begon allemaal met de uitbarsting van de Vesuvius.

Klik hier om bij Marketingfacts verder te lezen. En als je denkt dat ik je kan helpen bij je marketing kun je me mailen op edwin@vlems.nl

KodakGirl_PC